اگر عکسی باز نشد ، لطفا در همین قسمت در قسمت نظرات اطلاع دهید تا دوباره عکس را آپلود کنم

سیتوپلاسم :

الف – ماتریکس سیتوپلاسمی :

سیتوپلاسم مرکب از ساختمانهای جامد و غیر جامدی است که حدفاصل انها را ماتریکس سیتوپلاسمی پر می کند . ماتریکس سیتوپلاسمی مایع غلیظی است که شامل مقدار زیادی مواد محلول و ذرات معلق می باشد . از جمله مواد محلول ان پروتیین ها ، پلی ساکارید ها ، اسیدهای امینه و الکترولیت های پتاسیم ، منزیم ، فسفات ، سولفات و بیکربنات می باشند .

قسمت اعظم ذرات معلق در ماتریکس ترکیبات لیپوپروتیینی هستند که از ترکیب پروتیین با فسفولیپیدها ، کلسترول و چربی های خنثی بوجود امده اند . ذرات معلق دیگر در ماتریکس پروتیین های نامحلول و یا مرکب می باشند . تمام این ذرات معلق را میسل می نامند که به معنی ذره کلوئیدی معلق است و لذا ماتریکس بطور معمول محلول کلوییدی خوانده می شود . ماتریکس ترکیبی از دو نوع محلول حقیقی و کلوییدی است بدین ترتیب که بعضی از مواد ان کاملا بصورت محلول هستند و ذرات کلوییدی به شکل میسل در ان معلقند . به نظر می رسد که غالب میسل ها مجموعه از دستگاه انزیمهای پروتیینی هستند که فعالیت شیمیایی و زندگی بستگی بوجود انها دارد .

ب – شبکه اندوپلاسمیک :

شبکه اندوپلاسمیک از لوله های بسیار ظریفی تشکیل گردیده که محوطه سیتوپلاسم را اشغال کرده است . مجاری شبکه اندوپلاسمیک به یکدیگر راه داشته و بعلاوه با فضای کوچک واقع در بین دو لایه غشای هسته نیز ارتباط دارند . غشای سلول در نقاط زیادی به طرف داخل چین خورده و در محل چین خوردگی با مجرای داخلی لوله های شبکه اندوپلاسمیک ارتباط پیدا می کنند که احتمالا وسیله ارتباط مستقیم مایعات داخل سلولی و خارج سلولی نیز می باشند . در سطح خارجی مجاری شبکه اندوپلاسمیک دانههایی به نام میکروزوم قرار گرفته اند . میکروزومها ترکیبی از پروتیینهای مرکب به نام ریبونوکلئوپروتیین می باشند که در سنتز پروتیینهای دیگر داخل سلول دخالت دارند .

ج – میتوکندریها :

در سرتاسر سیتوپلاسم دانه های ریز و مستطیل به نام میتوکندری موجودند . میتوکندریها در حدود نیم میکرون قطر و یک تا چند میکرون طول دارند ولی می تواندد باریکتر و دراز گردند . اینها دارای غشایی از جنس لیپوپروتیین و شبیه غشای سلول و هسته می باشند که چین های عمقی به طرف داخل میتوکندری تشکیل می دهند و مثل این است که میتوکندری قفسه بندی شده است بطوریکه ظاهر میتوکندری خانه خانه به نظر می رسد . این چینها سبب ازدیار سطح تماس میتوکندری می شود که احتمالا اعمال انزیمی در این سطح وسیع انجام می گیرد .

د – ساختمانهای دیگر سیتوپلاسم :

در داخل سیتوپلاسم دانه های گلیکوژن و قطرات چربی نیز دیده می شود . گلیکوژن ماده ای است نامحلول که از پلیمریزاسیون گلوکز بوسیله انزیمهای برخی از میسلهای سیتوپلاسم تولید شده و بصورت دانه هایی در داخل سیتوپلاسم ذخیره می شود . در موقع احتیاج سلول ، انزیمهای دیگری که در داخل میسلها وجود دارند عمل گلیکوژنولیز را انجام داده و گلوکز را ازاد می نمایند . قطرات چربی از تجمع چربی های خنثی در سیتوپلاسم ایجاد می شوند . این چربی ها بوسیله سیستمهای انزیمی سیتوپلاسم به اسیدهای چرب و گلیسرل تجزیه شده و به مصرف سلول می رسند .در سلولهای بافت چربی 95 درصد سیتوپلاسم را قطرات چربی تشکیل داده است ولی در سلولهای معمولی قطرات چربی بیش از چند درصد سیتوپلاسم را اشغال نمی کنند . ساختمانهای دیگر در بعضی سلولها عبارتند از :

1 – دستگاه گلژی در سلولهای ترشحی و عصبی

2 – فیبریلها در سلولهای عضلانی

3 – کانالهای باریک و گلوله های ترشحی در بسیاری از سلولهای مترشحه

تاسوعا و عاشورای حسینی تسلیت باد

عید غدیر بر همه مسلمانان مبارک باد

عید قربان بر همه مسلمانان مبارک باد

مجرای کوکلئار :

نوع اپی تلیوم پوشاننده مجرای کوکلئار بسته به محل ان تفاوت می کند . قسمتی که روی پرده وستیبولر است سنگفرشی و ممکن است دارای پیگمان باشد . در ناحیه لیمبوس بلندتر و نامنظم است . در قسمت خارجی مجرا , منشوری کوتاه و بافت همبند زیر ان دارای مویرگهای زیادی است . این ناحیه استریا واسکولاریس نام دارد و به نظر می اید ترشح کننده مایع اندولنف باشد . اپی تلیوم روی پرده بازیلر اختصاصاتی یافته و بصورت عضو کورتی درامده است .

عضو کورتی :

عضو کورتی مثل سایر قسمتهای حساسه در گوش داخلی ، از سلولهای پشتیبان و حساسه تشکیل شده است .

سلولهای پشتیبان همگی منشوری بلند اما شامل گروههای مختلفی می باشند . در داخل عضو کورتی تونلی وجود دارد که تمام طول مجرای کوکلئر را طی می کند . این تونل در مقطع عرضی مثلثی شکل بوده ، قاعده ان توسط پرده بازیلر و دیواره های داخلی و خارجی ان توسط سلولهای ستونی داخلی و خارجی محدود می شود . سلول ستونی داخلی به شکل مخروطی باریک با یک قاعده پهن محتوی هسته بوده و مقابل پرده بازیلر قرار دارد . قسمت ستونی شکل باریک سلول که مختصری در راس حجیم است روی سلول ستونی خارجی قرار می گیرد . سلول ستونی خارجی درازتر از سلول ستونی داخلی ولی هم شکل با ان است و راس حجیمی دارد که در فرورفتگی سطح تحتانی راس یک سلول ستونی داخلی قرار می گیرد . سلولهای ستونی داخلی فراوانتر از خارجی و نسبت انها تقریبا 3 به 2 است .

سلول دیگر پشتیبان سلولهای انگشتی داخلی و خارجی است که سلولهای انگشتی خارجی ( سلولهای دیترز ) روی پرده بازیلر مجاور سلولهای ستونی قرار دارند . سلولهای انگشتی کوچکتر از سلولهای ستونی هستند و با هم سلولهای حساسه را احاطه می کنند . البته بین زواید سلولهای انگشتی فاصله وجود دارد در حالیکه قاعده انها در مقابل پرده بازیلر به یکدیگر چسبیده اند . داخلی ترین قسمت پرده بازیلر در نزدیکی لیمبوس به یک ردیف سلولهای کوتاه کناری متصل می گردد در حالیکه به طرف لیگمان اسپیرال ، سلولها به ترتیب دراز ، چند ضلعی در بیشتر از یک ردیف ، و سپس کوتاه می شوند این سلولها به ترتیب عبارتند از سلولهای هنسن و سلولهای کلودیوس .

سلولهای حساسه عضو کورتی عبارت است از یک ردیف سلولهای حساسه داخلی بین سلولهای ستونی داخلی از یک طرف و انگشتی داخلی و سلولهای کناری از طرف دیگر و همچنین سلولهای حساسه خارجی در سه ردیف بین سلولهای ستونی خارجی و سلولهای انگشتی خارجی است . شکل سلولهای حساسه بسته به محل انها تفاوت می کند اما بطور کلی سلولهای حساسه داخلی شبیه سلولهای حساسه نوع یک ماکولا و امپولاست که از لحاظ شکل گلابی شکل با هسته بازال و قسمت راسی باریک ( گردن ) و دارای حدود 50 تا 60 زائده مو مانند یا استرئوسیلیوم ولی فاقد کینوسیلیوم است . سلولهای حساسه خارجی تخصص یافته تر و درازتر و استوانه ای شکل اند و هسته انها در قاعده قرار دارد . این سلولها در راس دارای حدود 100 عدد استرئوسیلیوم هستند که بلندتر از استرئوسیلیوم سلولهای داخلی بوده و نظیر انها بدون کینوسیلیوم می باشند . سطح عضو کورتی با نواری از یک ماره ژلاتینی به نام پرده تکتوریا پوشیده شده است . این پرده عبارت از یک ماده بنیادی متجانس محتوی یک ماده رشته ای شکل است که در حالت زنده یا نمونه های تازه ، در روی استرئوسیلیومهای سلولهای حساسه قرار می گیرد .

گانگلیون اسپیرال :

این گانگلیون از نورونهای دوقطبی که استطاله مرکزی ( اکسون ) انها دارای میلین است تشکیل شده و این الیاف مجموعا عصب شنوایی را می سازند . استطاله میلین دار محیطی ( دندریت ) این سولها از سوراخهای استخوان اطراف گانگلیون گذشته ، غلاف میلین خود را از دست می دهد و با ورود به عضو کورتی با قرار گرقتن بین سلولهای حساسه خاتمه می یابند . امواج صوتی از پری لنف اسکالاوستیبولی به اندولنف مجرای کوکلئار هدایت شده و به طریقی باعث تحریک سلولهای حساسه می گردند .

عصب زوج هشتم مغزی ( عصب اکوستیک یا شنوایی ) علاوه بر جز کوکلئار دارای یک جز وستیبولار برای حس بقیه لابیرنت است . گانگلیون این عصب در سوراخ داخلی گوش از استخوان تامپورال ، قرار گرفته است و اکسون نورونهای ان با اکسون نورونهای گانگلیون اسپیرال خارج می گردند . دندریت این سلولها به سه امپولای مجاری نیمدایره ای و به ماکولای اوتریکول و ساکول می رود . علاوه بر این الیاف دیگری هم به عصب کوکلئار می پیوندند .

عمل عضو کورتی :

گوش خارجی اصوات را جمع اوری کرده و توسط پرده گوش به ارتعاشات تبدیل می کند . این ارتعاشات سپس به وسیله زنجیره استخوانچه های گوش میانی به پری لنف وستیبول منتقل می شود و با حرکت مایع هم در اسکالاوستیبولی و هم در اسکالاتیمپانی امواجی تولید می گردد . پرده ثانی گوش موجود در پنجره گرد دریچه اطمینانی است که به ازادی با حرکت مایع حرکت می کند . در این حرکت مایع مجرای کوکلئار و پرده بازیلر نیز جابجا می شوند . این جابجایی باعث تماس پرده تکتوریا و با استرئوسیلیومهای سلولهای حساسه می شود و لذا سلولهای حساسه را تحریک می کند . به نظر می اید که پرده بازیلر در قاعده کوکلئا به اصوات با فرکانس بالا حساس است و امواج با فرکانس پایین توسط بقیه قسنتهای مجرای کوکلئار احساس می گردد .

میلاد امام رضا (ع) مبارک باد

مجاری نیمدایره ای :

این مجاری همگی در برش بیضی شکلند و در محدب ترین قسمت به پریوستیوم چسبیده اند اما کوچکتر از مجاری نیمدایره ای استخوانی هستند . در خارج انها فضای پری لنفاتیک وسیعی است که از ان تیغه های همبندی گذشته اند .

هر امپولا دارای یک کریستا می باشد . هر کریستا در عرض محور طویل مجرا قرار گرفته و از سلولهای پشتیبان و دو نوع سلول حساسه شبیه به سلولهای حساسه ماکولا , تشکیل شده است . میکروویلی , استرئوسیلیوم و کینوسیلیوم این سلولها در یک ماده ژلاتینی به نام کوپولا قرار دارند که شبیه پرده اتولیتیک بوده اما فاقد اتوکونیا می باشد .

عمل کریستا و ماکولا :

در کریستا امپولاریس , سلولهای حساسه با حرکت اندولنف به دنبال حرکات چرخشی سر تحریک می شوند . این حرکت اندولنف باعث حرکت استرئوسیلیوم و کینوسیلیوم می گردد . در ماکولا سلولهای حساسه به همین ترتیب تحریک می شوند اما علت ان حرکت خطی سر در فضاست که باعث افزایش یا کاهش فشار بر روی سلولهای حساسه توسط پرده اتولیتیک می گردد .

کوکلئا :

کوکلئای استخوانی به دور محور خود که از ان صفحه مارپیچی خارج می گردد 2.75 دور می چرخد . از صفحه مارپیچی پرده ای به نام پرده بازیلر تا دیواره خارجی کوکلئا کشیده می شود . پریوستیوم کوکلئا در محل اتصال خارجی این پرده ضخیم است و لیگمان مارپیچی نام دارد . پرده دیگری به نام پرده وستیبولر ریسنر از صفحه مارپیچی به دیواره خارجی کوکلئا می رود . بدین ترتیب دو پرده فوق این کانال استخوانی را به سه حفره تقسیم می کنند : حفره فوقانی اسکالاوستیبولی ( نردبان وستیبولی ) , حفره تحتانی اسکالاتیمپانی ( نردبان صماخی ) و حفره میانی مجرای کوکلئار نام دارد . اسکالاوستیبولی و اسکالاتیمپانی دارای پرده لنف بوده و دیواره انها نظیر سایر فضاهای پری لنف دارای بافت همبند و پوشیده با یک لایه سلولهای سنگفرشی مزوتلیال است . این بافت همبند در خارج با پریوستیوم ادامه می یابد . اسکالاوستیبولی به فضای پری لنفاتیک وستیبول ادامه می یابد بنابراین به سطح داخلی دریچه بیضی می رسد . اسکالاتیمپانی به دریچه گرد و پرده ثانوی گوش که ان را از صندوق صماخ جدا می کند , منتهی می شود . در راس کوکلئا , اسکالاوستیبولی و اسکالاتیمپانی توسط مجرای باریکی به نام هلیکوترما ( سوراخ مارپیچ ) به یکدیگر متصل می شوند .

مجرای کوکلئار توسط مجرای کوچکی به نام مجرای رابط به ساکول متصل می شود اما انتهای ان در نزدیکی هلیکوترما به سکوم کوپولار ( بن بست گنبدی ) ختم می گردد .

در محل اتصال صفحه مارپیچی استخوانی و محور استخوانی کوکلئا , گانگلیون اسپیرال قرار دارد که بطور ناکامل بوسیله استخوان محاصره شده است . از تمام طول گانگلیون دسته های الیاف عصبی از صفحه مارپیچی می گذرند و به عضو کورتی می رسند . پریوستیوم در بالای صفحه مارپیچی ضخیم است و به داخل مجرای کوکلئار برجسته می گردد و لیمبوس اسپیرالیس ( حاشیه مارپیچی ) نام دارد و قسمت تحتانی لیمبوس به پرده بازیلر که از مجرای کوکلئار می گذرد و در سمت خارج به لیگمان مارپیچی متصل می گردد , ادامه می یابد . در داخل پرده بازیلر , الیاف بازیلر ( الیاف شنوایی ) متشکل از دسته های متراکم فیبریلهای کلاژن ظریف در مقداری ماده بنیادی بی شکل یافت می شوند . طول این الیاف از قاعده به راس کوکلئا افزایش می یابد ( از حدود 0.2 تا 0.36 میلیمتر ) و تعداد انها حدود 24000 عدد است . این الایف در سمت مجرای کوکلئار با یک ماده نازک متجانس از جنس غشای پایه پوشیده شده است در حالیکه در پایین یعنی در سمت تیمپانیک با بافت همبند فیبروی ظریفی پوشیده شده که در ان معدودی مویرگهای خونی وجود دارد .

پرده وستیبولر یک ورقه بافت همبند نازکی است که در سطح فوقانی یا وستیبولر با پوشش سنگفرشی مزانشیمی حفرات پری لنفاتیک و سمت تحتانی یا کوکلئار ان با یک اپی تلیوم مسطح پوشیده شده است .

شهادت امام جعفر صادق (ع) تسلیت باد

البته برای اطمینان یک جلسه سونوگرافی بیضه مطلوب است ( هم در حالت خوابیده و هم در حالت ایستاده ) و همچنین ازمایش انالیز اسپرم ٬ که از واریکوسل یا .... اطمینان حاصل شود . این دو ازمایش باید با دستور پزشک باشد .

با توجه به توضیحات بالا باز هم به پزشک متخصص مراجعه فرمایید .

عید فطر مبارک

شهادت حضرت علی (ع) تسلیت باد

در جلو حفره وستیبول به کوکلئای استخوانی متصل می شود که لوله ای پیچیده به دور خود به شکل مارپیچ , شبیه صدف حلزون است . شکل کلی ان مخروطی است که قطر قتعده اس حدود 9 میلیمتر و ارتفاع ان از راس تا قاعده 5 میلیمتر و تعداد پیچهای ان 2.75 دور است . محور استخوانی کوکلئا به نام مودیولوس در عرض قسمت خارای استخوان تامپورال قرار دارد و قاعده ان به طرف حفره جمجمه ای خلفی و راس ان متوجه جلو و خارج است . از مودیولوس یک تیغه استخوانی مارپیچی به نام صفحه مارپیچ خارج می شود . این دو شبیه دندانه های یک پیچ به دور بدنه ان است .

باید متذکر شد که لابیرنت استخوانی یک استخوان مجزا نیست بلکه بطور ساده مجموعه ای از مجاری و حفرات واقع در قسمت خارای استخوان تامپورال است که نظیر استخوانچه ها از استخوان متراکم درست شده است .

لابیرنت غشایی :

در داخل لابیرنت استخوانی لابیرنت غشایی قرار دارد که مجموعه ای از قسمتهای متصل به هم پوشیده با اپی تلیوم است و محتوی اندولنف می باشد . درمعدودی نقاط دیواره لابیرنت غشایی , مجاور پریوستیوم لابیرنت استخوانی قرار می گیرد اما بطور کلی از یکدیگر ازاد بوده و توسط پری لنف از دیواره لابیرنت استخوانی مجزا است . در عین حال استطاله های ظریف همبندی محتوی رگهای خونی از فضای پری لنف عبور می کند و لابیرنت غشایی را داخل لابیرنت استخوانی بطور معلق نگه می دارد .

شکل لابیرنت غشایی نظیر لابیرنت استخوانی است به استثنای اینکه وستیبول محتوی دو حفره و مجاری مرتبط کننده انهاست . در قسمت عقب وستیبول اوتریکول قرار دارد که توسط پنج سوراخ با سه مجرای نیمدایره ای غشایی ارتباط می یابد .این مجاری نظیر مجاری نیمدایره ای استخوانی دارای یک پایه مشترک بین مجاری قدامی و خلفی است . امپولای مجاری نیمدایره ای غشایی درشت می باشد .

در امپولای مجاری نیمدایره ای انتهای حساسه عصبی به نام کریستاامپولاریس و همچنین در اوتریکول و ساکول به نام ماکولا اوتریکولی و ماکولا ساکولی وجود دارد که به احساس سکون و حرکت مربوط می شوند . عضو شنوایی , عضو کورتی نام دارد که در طول مجرای کوکلئار قرار دارد .

اوتریکول و ساکول :

بافت همبند جدار اوتریکول و ساکول ظریف و دارای تعدادی فیبروبلاست و ملانوسیت است . از سطح خارجی ان استطاله های ظریفی جدا شده و از فضای پری لنفاتیک به سطح داخلی پریوستیوم و ستیبول کشیده می شوند . این استطاله ها دارای یک محور همبندی پوشیده با مزوتلیوم می باشند . بین لایه همبندی جدار اوتریکول و ساکول و پوشش سنگفرشی انها غشای پایه نازکی قرار دارد .

ماکولااوتریکولی واقع در دیواره خارجی اوتریکول , بیضی شکل و به ابعاد 2*3 میلیمتر است و ماکولاساکولی در دیواره داخلی ساکول و به همان شکل و اندازه قرار دارد . این دو نقطه عمود بر یکدیگرند و ساختمان مشابهی دارند . در ماکولا سه نوع سلول وجود دارد که عبارتند از سلولهای پشتیبان و حساسه . سل.لهای پشتیبان که بر روی غشای پایه قرار دارند بلند و باریک و منشوری , دارای میکروویلی راسی و مقداری دانه های سیتوپلاسمیک بوده که احتمالا ترشحی می باشند . سلولهای حساسه دو نوع اند : سلولهای حساسه نوع یک که گلابی شکل , دارای قاعده کروی و محتوی یک هسته و گردن باریکی می باشند . سلولهای حساسه نوع دو استوانه ای شکل , دارای یک هسته مرکزی , وزیکولهای صاف فراوان و یک دستگاه گلژی ولضح در بالای هسته اند . راس هر دو نوع سلول دارای 30 تا 100 زائده به شکل مویااسترئوسیلیوم ( میکروویلی بلند و باریک ) به طولهای متفاوت , منظم با طرح شش ضلعی و یک کینوسیلیوم واحد است که همیشه در یک طرف سلول قرار دارد . کینوسیلیوم از لحاظ ساختمان شبیه مژه با 9 دابلت محیطی است که یک جسمک قاعده ای در سیتوپلاسم راسی تشکیل می دهد . میکروتیوبولهای جفت مرکزی که در مژه قرار دارند در کینوسیلیوم ممکن موجود نباشند و حرکت کینوسیلیوم مورد تردید است . سطح ماکولا توسط یم پوشش ؤلاتینی به ضخامت حدود 22 میکرون به نام پرده اتولیتیک پوشیده شده , این پرده دارای اجسام کوچک کریستالی به نام اتوکونیوم یا اتولیت است که از کربنات کلسیم و پروتئین  تشکیل شده اند . میکروویلی سلولهای پشتیبان و استرئوسیلیومها و کینوسیلیوم سلولهای حساسه در پرده اتولیتیک وارد می شوند . تغییر وضعیت سر باعث تغییر فشار یا کشش در پرده اتولیتیک می شود و نتیجه ان تحریک سلولهای حساسه و به دنبال ان باعث تحریک اتهای اعصاب موجود در بین سلولهای حساسه است .

اپی تلیوم پوشانده حفره با تمام ساختمانهای موجود در ان در بیشتر نقاط سنگفرشی یا مکعبی کوتاه بوده اما در دیواره قدامی , در محل مجرای لوله استاش منشوری مژه دار است . کوریون ان نازک است و به پریوست ختم می شود .

سه استخوانچه از نوع استخوان متراکم که بدون حفره مغزی هستند از میان حفره گوش میانی میگذرند و استخوان چکشی ان به پرده گوش متصل است . هم استخوان چکشی و هم استخوان سندانی توسط لیگمانهای نازکی از سقف حفره اویزان می باشند . صفحه بازال استخوان رکابی توسط یک مفصل لیفی به دریچه بیضی که سوراخی در دیواره داخلی صندوق است ، چسبیده است . بین این سه استخوانچه دو مفصل سینوویال وجود دارد . پریوستیوم نازک استخوانچه ها به کوریون نازک زیر اپی تلیوم سنگفرشی حفره صندوق صماخ متصل می شود . دو عضله کوچک همراه این زنجیره استخوانی می باشند که عبارتند از عضله تنسور تیمپانی که در مجرایی در بالای لوله استاش قرار دارد و تاندون ان ابتدا به عقب رفته سپس دور یک برجستگی کوچک استخوانی قلاب می شود و از دیواره داخلی به دیواره خارجی حفره امده و به دسته استخوان چکشی متصل می گردد . عضله دیگر عضله استاپدیوس است که تاندون ان از یک برجستگی استخوانی هرمی شکل واقع در دیواره خلفی شروع می شود و به جلو می اید و به گردن استخوان رکابی متصل می گردد . این عضلات حفاظت کننده اند زیرا ارتعاشات با فرکانس بالا را تخفیف می دهند .

دریچه بیضی واقع در دیواره داخلی صندوق که توسط صفحه بازال استخوان رکابی مسدود می گردد حفره صندوق را از پری لنف موجود در اسکالاوستیبولی مربوط به کوکلئا جدا می کند . بنابراین ارتعاشات پرده گوش به وسیله این زنجیره استخوانی به پری لنف گوش داخلی منتقل می گردد . اما فضاهای پری لنفی فضاهای بسته ای هستند و چون مایع روی خود جمع نمی شود یک دریچه اطمینان مورد لزوم می باشد . این دریچه دریچه ای است به نام دریچه گرد واقع در دیواره داخلی صندوق و در زیر و در عقب دریچه بیضی است و توسط یک پرده الاستیک ( پرده ثانوی گوش ) بسته شده و حفره صندوق را از پری لنف موجود در اسکالاتیمپانی مربوط به کوکلئا جرا می کند .

لوله استاش که حفره صندوق را به نازوفارنکس متصل می کند طول ان حدود 3.5 سانتیمتر است ، یک سوم خلفی ان جداری استخوانی و دو سوم قدامی ان جداری غضروفی دارد . حفره ان پهن است و دیواره های داخلی و طرفی قسمت غضروفی ان معمولا روی هم قرار گرفته و حفره را می بندند . اپی تلیوم پوشاننده ان از منشوری مژه دار در نزدیکی حفره صندوق تا منشوری مطبق کاذب مژه دار با سلولهای پیاله ای در نزدیکی حلق تغییر می کند . کوریون ان در نزدیکی حلق دارای غدد سروموکوز است . با عمل بلع جدارهای لوله از هم جدا و حفره باز شده و هوا وارد حفره صندوق می گردد تا فشار دو طرف پرده گوش را مساوی کند .

گوش داخلی :

گوش داخلی مجموعه ای از کانالها و حفرات واقع در قسمت خارای استخوان تامپورال به نام لابیرنت استخوانی است که در ان مجموعه دیگری از کانالها و حفرات به نام لابیرنت غشایی وجود دارد . لابیرنت غشایی با مایع اندولنف پر شده و جدار لابیرنت غشایی ، اندولنف را از پری لنف موجود در لابیرنت استخوانی جدا می کند .

لابیرنت استخوانی :

در وسط ، وستیبول ( دهلیز ) قرار دارد که سمت داخل صندوق صماخ واقع و دیواره بین این دو قسمت داراس سوراخ بیضی است . در عقب وستیبول مجاری نیمدایره ای قرار دارند و به وستیبول باز می شوند . بر اساس وضع قرار گرفتن انها ، مجاری نیمدایره ای قدامی ( فوقانی یا فرونتال ) ، خلفی ( ساژیتال ) و طرفی ( افقی ) نامیده می شوند که هر کدام بر مجرای دیگر عمود می باشد . دو مجرای نیمدایره ای طرفی گوش راست و چپ تقریبا در یک سطح بوده و مجرای نیمدایره ای قدامی یک طرف موازی با مجرای نیمدایره ای خلفی طرف دیگر است . هر مجرا در یک انتها دارای قسمت متسعی به نام امپولا است . امپولای مجرای نیمدایره ای قدامی و طرفی مجاور هم و در بالای دریچه بیضی به وستیبول باز می شود . گرچهه تعداد این مجاری سه عدد است اما به جای شش سوراخ فقط پنج سوراخ به داخل وستیبول  باز می شود زیرا انتهای خلفی و بدون امپول مجرای نیمدایره ای قدامی یکی شده و توسط پایه مشترک به قسمت داخلی وستیبول باز می شوند . قسمت بدون امپولای مجرای طرفی جداگانه به قسمت فوقانی وستیبول باز می شود . از دیواره داخلی وستیبول یک مجرای باریک به پایین و عقب رفته و به سطح خلفی قسمت خارای استخوان تامپورال در حفره جمجمه ای خلفی می رود .

دریچه بیضی	Fenestra Ovalis
تنسور تیمپانی	Tensor Tympan Muscle
عضله استاپدیوس	Stapedius Muscle
اسکالاوستیبولی	Scala Vestibuli
کوکلئا	Cochlea
دریچه گرد	Fenestra Rotunda
لابیرنت استخوانی	The Osseous Labyrinth
لابیرنت غشایی	Membranous Labyrinth
مایع اندولنف	Endolymph
پری لنف	Perilymph
وستیبول	Vestibule
مجاری نیمدایره ای	Semicircular Canals
آمپولا	Ampulla
پایه مشترک	Crus Commune

گوش به سه قسمت : گوش خارجی ، میانی و داخلی تقسیم می شود که گوش داخلی هم دارای عضو شنوایی و هم دارای عضو تعادلی است . گوش خارجی شامل لاله گوش ( قسمت قابل رویت گوش ) ، مجرای گوش خارجی که وارد قسمتهای عمقی استخوان تامپورال می شود و بالاخره پرده گوش است که انتهای عمقی مجرای گوش خارجی را می بندد . گوش میانی حفره ای شبیه عدسی مقعر الطرفین است که دیواره طرفی ان پرده گوش و دیواره داخلی ان سطح خارجی گوش داخلی است . در حفره ان زنجیره ای از سه استخوانچه ( چکشی ، سندانی و رکابی ) از پرده گوش به گوش داخلی کشیده می شود . گوش داخلی شامل سیستم نامنظمی از کانالها ( لابیرنت غشایی ) واقع در یک دیواره استخوانی ( لابیرنت استخوانی ) می باشد .

گوش خارجی :

لاله گوش :

شکل در هم پیچیده و مخصوص لاله گوش مربوط به وجود یک صفحه غضروفی الاستیک زرد رنگ به ضخامت 0.5 تا 1 میلیمتر پوشیده با پری کندریومی است که دارای مقدار زیادی الیاف الاستیک می باشد . در تمام سطوح توسط پوست نازکی پوشیده شده که در سطح قدامی طرفی دارای لایه زیر پوستی ( هیپودرم ) بسیار نازکی است . مو و غدد چربی و غدد عرق وجود دارند ولی تعداد انها عموما زیاد نیست . در ناحیه زیر جلدی و چسبیده به پری کندریوم معدودی استطاله های کوچک عضله مخطط وجود دارد که در انسان از بقایای جنینی است اما در حیوانات پایین تر که می توانند گوش خود را حرکت دهند واضحتر می باشند .

مجرای گوش خارجی :

مجرای گوش خارجی از لاله گوش تا پرده گوش ادامه دارد . در برش بیضی شکل بوده و به علت سختی جدار ، مجرای ان باز است . یک سوم خارجی ان دارای غضروف الاستیک که در ادامه غضروف پشتیبان لاله گوش است و دو سوم داخلی ان استخوانی است . مجرا با پوست نازکی پوشیده شده که فاقد بافت زیر جلدی است و لایه های عمیق درم ان به پری کندریوم یا پریوستیوم متصل می شود . مئهای فراوان همراه با غدد چربی در قسمت خارجی و مقداری موهای ریز و غدد چربی فقط در سقف قسمت داخلی ان وجود دارد . درون مجرای گوش ماده ای به نام سرومن یافت می شود که ماده ای است مومی شکل به رنگ قهوه ای و تلخ مزه و عمل ان حفاظت مجرای گوش است . این ماده مجموعه ای از چربی و ترشحات غدد سرومن است که غدد عرق لوله ای کلافه ای بزرگ تغییر شکل یافته ای بوده و مجرای انها یا بطور مستقیم به سطح پوست یا همراه با غدد چربی به گردن فولیکولهای مو باز می شود .

پرده گوش :

پرده ای بیضی شکل است که بطور مایل قرار گرفته و انتهای داخلی مجرای گوش را مسدود می کند . دارای محوری از بافت همبند ، در دو لایه است که الیاف لایه خارجی ان شعاعی شکل و الیاف لایه داخلی حلقوی است . از طرف خارج با یک پوست بسیار نازک و در داخل به مخاط گوش میانی که در اینجا ضخامت ان فقط 20 تا 30 میکرومتر بودهو دارای یک اپی تلیوم مکعبی است ، پوشیده شده است . استخوان چکشی گوش میانی به پرده چسبیده و دسته ان به مرکز پرده کشیده شده است و باعث برجستگی پرده به طرف گوش میانی می شود . قسمت فوقانی پرده گوش فاقد الیاف کلاژن است لذا قسمت شل پرده یا پرده شرانپل نام دارد .

گوش میانی :

گوش میانی شامل حفره شکاف مانندی در استخوان تامپورال به نام حفره تمپانیک یا صندوق صماخ و همچنین کانال یا مجرایی است که این حفره را به نازوفارنکس متصل می کند و لوه استاش نام دارد . خفره تمپانیک یک حفره هوایی است به شکل صندوق مسطح به ارتفاع و طول 1.3 سانتیمتر و عرض ان فقط 2 تا 3  میلیمتر است . دیواره طرفی ان بطور عمده از پرده گوش تشکیل شده و دیواره داخلی ان را گوش داخلی تشکیل می دهد . سقف استخوانی صندوق صماخ ان را از حفره جمجمه میانی و لوب تامپورال مغز و کف ان صندوق را از ناحیه پشت حلقی و اجزا غلاف کاروتید جدا می کند . دیواره خلفی صندوق به حفره کوچکتر دیگری به نام تیمپانیک انتروم باز می شود که درون حفره اخیر سلولهای متعدد هوایی ماستوئید باز می شوند . دیواره قدامی ان بطور نسبی در محل سوراخ استاش ناقص می باشد .

چکشی	Malleus or Hammer
سندانی	Incus or Anvil
رکابی	Stapes or Stirrup
لاله گوش	Auricle
مجرای گوش خارجی	External Auditory Meatus
سرومن	Cerumen
پرده گوش	Tympanic Membrane
شرانپل	Shrapnell`s Membrane
حفره تمپانیک	Tympanic Cavity
لوله استاش	Auditory Tube or Eustachian Tube
جمجمه میانی	Middle Cranial Fossa
پشت خلفی	Retropharyn Geal Area
تمپانیک انتروم	Tympanic Antrum

ولادت حضرت قائم (عج) را به همه مسلمانان تبریک عرض میکنم

.:: برای دیدن عکسها روی ادامه مطلب کلیک کنید ::.

(۲عکس)

.:: برای دیدن عکسها زوی ادامه مطلب کلیک کنید ::.

(۶عکس)

.:: برای دیدن عکسها روی ادامه مطلب کلیک کنید ::.

( ۴ عکس )